მეფე/პატრიარქი

შეგიგიძლიათ განათავსოთ, თქვენი პროდუქცია, სერვისი, ინფრომაცია

1 0


საქართველოს მეფეები ძვ.წლ. IV-1810 წლები 98 მეფე

1 0


2.11 ბართლომე - VI ს-ის 90-იანი წლების ბოლო ქართლის კათალიკოსი

1 0


2.1 პეტრე I - ქართლის პირველი კათოლიკოსი. დაახ. V ს-ის 60-იანი წლებიდან ქართლის კათოლიკოსები

1 0


2.2 სამოელ I - VI ს-ის დასაწყისი ქართლის კათოლიკოსები

2 0


2.3 იობი დაახ. IV ს-ის 70-90-იანი წლები ქართლის კათლისკოსები

1 0


2.4 გაბრიელ I — ქართლის კათოლიკოსი VI საუკუნის დასაწყისში

1 0


2.5 თავფაჩაგ (თავფეჩაღ) I - დაახ. VI ს-ის 10-იანი ქართლის კათოლიკოსი

1 0


2.6. ევლალე I I - VI ს-ის 30-იან წლები ქართლის კათალიკოსი

1 0


2.7 სამოელ II - დაახ. VI ს-ის 40-60-იანი წლები ქართლის კათალიკოსი

1 0


2.8 სვიმონ II (სჳიმონ–პეტრე) - დაახ. VI ს-ის 60-70-იანი წლები ქართლის კათალიკოსი

1 0


2.9 სამოელ III - დაახ. 575-582 წწ. ქართლის კათალიკოსი

1 0


2.10 სამოელ IV - დაახ. VI ს-ის 80-90-იანი წლები ქართლის კათალიკოსი

1 0


1.1 ფარნავაზ I ძვ. წ. IV _ III სს. ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.1 იოანე I — დაახ. IV ს-ის 20-60-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.2 საურმაგი ძვ.წ III ს ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.2 იაკობი — დაახ. IV ს-ის 60-70-იანი მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.3 ფარსმან II (ქველი) - ძვ.წ. II ს-ის 50-იანი წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.3 იობი — დაახ. IV ს-ის 70-90-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.4 არტაგი _ ძვ. წ. I ს-ის 60-იანი წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0

არიკ / არტაგ I არტოკ I / არტოგ (ლათ. Artocès) — იბერიის მეექვსე მეფე, ხოლო მოქცევაჲ ქართლისაჲს მიხედვით იბერიის მეშვიდე მეფე (აზოს ჩათვლით) ძვ. წ. I საუკუნეში.არიკ  არტაგ I/ არტოკ I  / არტოგ  (ლათ. Artocès) — იბერიის მეექვსე მეფე, ხოლო მოქცევაჲ ქართლისაჲს მიხედვით იბერიის მეშვიდე მეფე (აზოს ჩათვლით) ძვ. წ. I საუკუნეში.

1.4 ელია — დაახ. IV ს-ის 90-იანი წლებიდან V ს-ის დასაწყისამდე მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.5 ფარნავაზ II _ ძვ. წ. I ს-ის 30-იანი წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.5 სვიმონ (სჳმონ) I — დაახ. V ს-ის დასაწყისი - 20-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.6 მითრიდატე I _ ძვ. წ. I ს-ის 30-იანი წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.6 იონა — დაახ. V ს-ის 20-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.7 ფარსმან I _ ახ. წ. I ს-ის 40-50 –იან წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.7 გრიგოლ I — დაახ. V ს-ის 20-30-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.8 მითრიდატე II _ I ს-ის 70-იან წლები ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.8 ბასილ I — დაახ. V ს-ის 30-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.9 ხსეფარნუგი ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.9 მობიდანი — დაახ. V ს-ის 30-იანი წლების ბოლო მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.10 რევი I (მართალი) ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.10 გლონოქორი — დაახ. V ს-ის 40-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


1.11 ასფარუგი _ III ს-ის დასასრული - IV საუკუნის დასაწყისში ქართლის წარმართი მეფე

1 0


1.11 იოველ I — დაახ. V ს-ის 40-იანი წლები მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


2.1 მირიანი _ IV ს-ის I ნახევარი ქართლის მეფეები IV-VI საუკუნე ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


მირდატი IV ს-ის 70-80-იანი წლები

1 0


1.12 მიქაელ I — V ს-ის 50-იანი წლებიდან 468-470 წლებამდე მცხეთის (ქართლის) მთავარეპისკოპოსები

1 0


2.2 ბაქარ მირიანის ძე _ IV ს-ის 50-60-იანი წლები ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0

ბაქარ I („ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით) ან ბაკურ II — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“ ცნობით, 28-ე და „ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით იბერიის 25-ე მეფე.

2.3 ვარაზ-ბაქარი მირდატის ძე _ IV ს-ის 70-80-იანი წლები ქართლის მეფე IV- VI საუკუნე

1 0

ვარაზ-ბაქარი - ოცდამეშვიდე მეფე ფარნავაზის შემდეგ. ვარაზ-ბაქარი მეფობდა 379-394 წ.წ. ეს მეფე „ქართლის ცხოვრების“ მიხედვით უზნეო მეფე იყო, „არა-სადა აღაშენა ეკლესია და არცა ჰმატა აღშენებულსა და ყოვლითა იქცეოდა უშჯულოდ“ („ქ. ცხ.“ ტ. I., გვ. 105). ვარაზ-ბაქარს ორი ცოლი ჰყავდა. ორივე მირიან მეფის შვილიშვილის შვილები იყვნენ: ერთი რევის შვილიშვილი იყო, რომლისგანაც შეეძინა პეტრე-იბერი, შემდეგ კიდევ ორი ვაჟი მირდატი და თრდატი. მეორე ცოლი იყო მირიან მეფის ასულის შვილიშვილი პეროზ მეფისაგან. მისგან ვარაზ-ბაქარს ჰყავდა ერთადერთი ვაჟი - ფარსმანი.

ვარაზ-ბაქარის ერთ-ერთმა ეპისკოპოსმა ავდიმ სპარსეთში გადაწვა ცეცხლთაყვანისმცემელთა ტაძარი, რის გამოც სპარსელები აუჯანყდნენ ქართველებს. სპარსეთი დიდი ჯარით შემოვიდა საქართველოში, დაარბია თბილისი და ააგო შურისციხე ანუ ნარიყალა. ვარაზ-ბაქარმა სპარსელების შიშით ჯვარ-ხატები გადამალა და თვითონ მთაში გაიხიზნა. ამ სიტუაციით ისარგებლა საბერძნეთმა და საქართველოს წაართვა ჯავახეთი და კლარჯეთი. ბოლოს ვარაზ-ბაქარმა თავს იდო სპარსეთის უზარმაზარი ხარკის გადახდა, სპარსეთს დაუთმო რანი და მოვაკნი და მხოლოდ ამის შემდეგ დატოვა საქართველო სპარსეთმა, ნარიყალა კი ვარაზ-ბაქარს გადასცა.

ამ არეულობაში მოკვდა ვარაზ-ბაქარი და რადგანაც შვილები მცირეწლოვანები ჰყავდა, გამეფდა მისი სიმამრი თრდატი, რევ მეფის შვილი.


2.4 თრდატ რევის ძე _ IV ს-ის80-90-იანი წლები ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


2.5 ფარსმან ვარაზ-ბაქარის ძე _ IV – V ს-ის მიჯნა ქართლის მეფე IV-VI საუკუნე

1 0


2.6 მირდატ ვარაზ-ბაქარის ძე _ V ს-ის 10-იანი წლები ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


2.7 არჩილ მირდატის ძე _ V ს-ის 20-30-იანი წლები ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0

არჩილ მეფე - ოცდამეთერთმეტე მეფე ფარნავაზიდან. მეფე არჩილი იყო მირდატ IV-ის შვილი. მან საქართველო შეაკოწიწა. ცოლად მოიყვანა ბიზანტიის მეფის ასული მარიამი. მისი თხოვნით მეფე არჩილმა პირველმა ათარგმნინა სახარება და სამოციქულო სტეფანოზსა და დავითს იერუსალიმში.

როგორც მოსე ჯანაშვილი წერს, მეფე არჩილმა განდევნა ცეცხლთთაყვანისმცემელნი, დაამხო კერპნი და ბომონნი და ხელახლა ააგო დანგრეული ტაძრები. მასვე აუშენებია წმინდა სტეფანე პირველმოწამის ტაძარი მცხეთაში.

არჩილ მეფემ გონივრულად ისარგებლა სპარსეთის მეფის სხვა ქვეყნებთან ომებით და რანიდან და მოვაკანიდან რამდემჯერმე განდევნა სპარსნი. ამ გამარჯვებას ყოველთვის უფალს და ჯვრისძალას მიაწერდა. „ქართლის ცხოვრება“ ამის შესახებ ასე წერს: არჩილ მეფემან რქუა ყოველთა: არა ძალითა ჩვენითა, არცა სიბრძნითა, არცა სიმრავლითა სპათა ვსძლიეთ მტერთა, არამედ ჯვარითა უფლისა ჩვენისა იესუ ქრისტეს, ძისა ღმრთისათა, რომელმან მოგვცა წინამძღვრად და საჭურველად ჯვარი მისი პატიოსანი: აწ ყოველთა ქართველთა ადიდეთ სამება ერთარსება ღმერთი, დაუსაბამო დამბადებელი ყოველთა“ („ქ. ცხ.“ ტ. გვ. 108). ამ დროს ეპისკოპოსი იყო მობიდანი, იგი გარეგნულად ქრისტიანი იყო, ხოლო შინაგანად მწვალებელი, არიოზელი. არჩილ მეფემ მოიწვია მცხეთაში საეკლესიო კრება და მობიდანი განკვეთეს. ამ კრების შემდეგ მეფე არჩილი მალე აღესრულა და ტახტზე ავიდა მისი ძე მირდატ V.


2.8 მირდატ არჩილის ძე _ V ს-ის 30-50-იანი წლები ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


2.9 ვახტანგ გორგასალი _ V ს-ის II ნახ. _ 502 (503) წ. ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

8 0


2.10 დაჩი _ V _VI სს-ის მიჯნა ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


2.11 გურგენი _ VI ს-ის I ნახ _ 523 წ. ქართლის მეფე IV - VI საუკუნე

1 0


3.1 ბაგრატ III _ 975 _ 1014 წწ ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.2 გიორგი I _ 1014 _ 1027 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.3 ბაგრატ IV _ 1027 _ 1072 წწ ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.4 გიორგი II _ 1072 _ 1089 წწ ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.5 დავით IV აღმაშენებელი _ 1089 _ 1125 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

8 0


3.6 დემეტრე I _ 1125 _ 1155/56 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.7 დავით V _ 1155 _ 1156 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.8 გიორგი III _ 1156 _ 1184 წწ ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0

გიორგი III (დ. უცნობია — გ. 1184) — საქართველოს მეფე 1156 წლიდან, დემეტრე I-ის ძე, ბაგრატიონთა გვარის შთამომავალი. მისი მეფობის პერიოდი, თამართან ერთად საქართველოს ისტორიაში ოქროს ხანად მოიხსენიება. ეს იყო იმპერიის, დიპლომატიური წარმატების, სამხედრო ტრიუმფისა, განათლების, კულტურის, სულიერი და ხელოვნების აყვავების ერა საქართველოში. მისი სრული წოდება იყო „უზენაესი მეფე გიორგი, ღვთის ნებით, მეფეთ მეფე აფხაზთა, ქართველთა, რანთა, კახთა და სომეხთა, შირვანშათა და შაჰანშათა და მბრძანებელი ყოვლისა აღმოსავლეთისა და დასავლეთისა“.


3.9 თამარი _ 1184 – 1213 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

9 0


3.10 გიორგი IV ლაშა _ 1213 _ 1223 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.11 რუსუდანი _ 1223 _ 1245 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.12 დავით VII ულუ _ 1246 _ 1270 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.13 დავით VI ნარინი _ 1246 _ 1259 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.14 დემეტრე II თავდადებული _ 1270 _ 1289 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

2 0


3.15 ვახტანგ II _ 1289 _ 1292 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.16 დავით VIII _ 1293 _ 1311 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.17 ვახტანგ III _ 1298, 1302 _ 1308 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.18 გიორგი V _ 1318 _ 1346 წწ.ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.19 დავით IX 1346 -1360 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0

დავით IX (გ. 1360) — საქართველოს მეფე 1346-1360 წლებში, გიორგი V ბრწყინვალის ძე.

ჩვენამდე მოღწეული ფრაგმენტული ცნობების მიხედვით, დავითის მეფობის პირველ პერიოდში საქართველოში საკმაოდ რთული პოლიტიკური ვითარება შექმნილა. 1349-1350 წლებში ქვეყანას შემოესია ირანის ილხანი ანუშირვანი, რომელსაც საქართველომ, ხარკის სახით, 400 000 დინარი გადაუხადა. ამავე დროს, ფართოდ გავრცელებულა შავი ჭირის ეპიდემიაც.

აღნიშნული მძიმე ვითარების მიუხედავად, დავით IX სახელმწიფოებრივ აღმშენებლობით მუშაობას ეწეოდა. თმოგვის ციხის 1350 წლის წარწერის თანახმად, დავით მეფის მითითებით, განაახლეს ციხის ზღუდე. მეფეს, აგრეთვე, ყურადღება მიუქცევია მონღოლთა ბატონობის დროს საერო ფეოდალების მიერ საეკლესიო მამულების მიტაცების ფაქტებისათვის. მან მცხეთის ეკლესიას დაუბრუნა დავით VII ულუს მიერ დიდებული აზნაურებისათვის, ორბოძლელებისათვის გადაცემული მცხეთის ეკლესიია გლეხები და მიწები ძამისა და ხვედურეთის ხეობიდან (დავით მეფეს ორბოძლელისათვის 1200 თეთრი გადაუხდია, რათა მას მას ეკლესიის მამულები დაეთმო).

ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, დავით მეფის მეუღლე იყო დედოფალი სინდუხტარი, რომელიც თითქოს სამცხის მთავრის, აღბუღას და ყოფილა. მეფის ერთი ქალიშვილი, გულშარი იოანე ქსნის ერისთავზე გაუთხოვებიათ, ხოლო მეორე, გულქან-ხათუნიტრაპიზონის იმპერატორის უმცროს ვაჟზე, მანუილზე დაუქორწინებიათ. ეს ქორწინება, რასაკვირველია, პოლიტიკური ქმედება იყო და მიზნად საქართველოსა და ტრაპიზონის იმპერიის პოლიტიკური კავშირის განმტკიცებას გულისხმობდა.

დავითის მეფობაში, ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, 1357 წელს საქართველოში მზის დაბნელება ყოფილა.

დავით IX გარდაიცვალა 1360 წელს, გეგუთში. დაკრძალულია გელათის მონასტერში.

3.20 ბაგრატ V 1360 -1393 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.21 გიორგი VII _ 1393 _ 1407 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.22 კონსტანტინე I 1407 -1412 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0

კონსტანტინე I (გ. 1411) — საქართველოს მეფე 1407-1411ბაგრატ V-ის ძე. 1400 თავისი ძმის, საქართველოს მეფისგიორგი VII-ის (1393-1407) დესპანი იყო თემურლენგთან და მიაღწია შეთანხმებას. 1401-1402 თემურლენგთან ზავის დადების მომხრე იყო. ამ ნიადაგზე ძმებს შორის უთანხმოება ჩამოვარდა, კონსტანტინე სამცხის ათაბაგ ივანე ჯაყელთან ერთად გიორგი VII-ს განუდგა და საჩუქრებით ეახლა თემურლენგს. ამის მიუხედავად, კონსტანტინე მტრის იარაღად არ ქცეულა და საქართველოს ინტერესებისათვის იღვწოდა. გამეფების შემდეგ ენერგიულად შეუდგა მტრის შემოსევებით გაპარტახებული ქვეყნის აღდგენას, მაგრამ აღარ დასცალდა. XV საუკუნის დასაწყისში ირანის აზერბაიჯანს შავბატკნიანთა (ყარა-ყოიუნლუ) თურქმანული ტომის მეთაური ყარა იუსუფი დაეუფლა, რომელიც ცდილობდა თავისი სამფლობელოების გაფართოებას. 1411 ის შირვანში შეიჭრა. შირვანელებმა დახმარება სთხოვეს კონსტანტინე I-ს, რომელიც 2000 მხედრით მოეშველა მათ. ჩალაღანთან სასტიკ ბრძოლაში კონსტანტინე I ტყვედ ჩავარდა. ტყვეობაში მამაცურად ეჭირა თავი, რის გამოც ყარა-იუსუფმა მას საკუთარი ხელით მოჰკვეთა თავი.

3.23 ალექსანდრე I დიდი -1412 -1442 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


3.24 ვახტანგ IV 1442 -1446 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0

ვახტანგ IV - ერთიანი საქართველოს მეფე 1442(3)-1446 წლებში. ალექსანდრე I დიდის ძე.


ბერად აღკვეცის შემდეგ, ალექსანდრე I -მა სამეფო ტახტზე დაადგინა უფროსი ვაჟი ვახტანგი. მისი მეფობის დროს ყარა-ყოიუნლუს თურქმანთა სახელმწიფოს მბრძანებელი ჯეჰან-შაჰი 1444 წელს ხელმეორედ შემოესია საქართველოს და ახალციხეს დაესხა თავს. ვახტანგ IV -მ მტერს სასტიკი ბრძოლა გაუმართა. იმ დღეს გამარჯვებული ვერ გამოვლინდა. ქართველები მეორე დილითაც აპირებდნენ ბრძოლის გაგრძელებას, მაგრამ ჯეჰან-შაჰმა ღამით ჩუმად დატოვა ბრძოლის ველი.


ვახტანგ IV -ის მეფობა ხანმოკლე აღმოჩნდა. იგი თავის მეუღლესთან, ფანასკერტელის ასულ სითიხათუნთან ერთად დაკრძალულია ბანას საკათედრო ტაძარში.

3.25 გიორგი VIII 1446 -1466 წწ. ერთიანი საქართველოს მეფე

1 0


4.1 კონსტანტინე II 1466 -1478 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.2 დავით X 1505 -1525 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.3 გიორგი IX 1525 -1527 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0

გიორგი IX (დ. 1486 — გ. 1534) — ქართლის მეფე 1525-1527 წლებში, კონსტანტინე II-ის ძე. ტახტზე ავიდა თავისი ძმის დავით X-ის ბერად შედგომის შემდეგ. 1527 წელს (სხვა ცნობით — 1534) დინასტიური ბრძოლის გამო იძულებული გახდა თვითონაც ბერად აღკვეცილიყო გერასიმეს სახელით და ტახტი დაეთმო თავისი ძმისშვილისთვის, ლუარსაბისათვის.

4.4 ლუარსაბ I 1527 -1556 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.5 სვიმონ I 1556 -1569 წწ; 1578 -1599 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.6 დავით XI 1569-1578 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.7 გიორგი X 1600 -1606 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.8 ლუარსაბ II 1606-1615 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.9 ბაგრატ VII 1615-1619 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0

ბაგრატ VIIბაგრატ-ხანი (გ. 1619) — ქართლის ხანი 1616-1619 (ქართული წყაროებით მეფე), დავით XI-ის (დაუთ-ხანის) ძე, მაჰმადიანი, აღიზარდა ირანში1616 წელს ირანის შაჰმა აბას I-მა უბოძა ხანის ტიტული და ქართლის მმართველად დანიშნა. სუსტი სახელმწიფო მოღვაწე იყო, ფაქტობრივად მხოლოდ ქვემო ქართლი ემორჩილებოდა. ძირითადად ცხოვრობდა ბოლნისში და იქვე გარდაიცვალა. მის შემდეგ ქართლის მმართველად დაინიშნა მისი ვაჟი, სიმონ II, რომელმაც მამის მსგავსად ვერ შეძლო ქართლზე კონტროლის დამყარება.

4.10 სვიმონ II 1619-1631 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0

სიმონ IIსიმონ-ხანი (გ. 1630 ან 1631) — ქართლის ხანი (ქართული წყაროებით — მეფე1619-1630/1631. ირანში გაზრდილი, მაჰმადიანი, ბაგრატ VII-ის (ბაგრატ-ხანი) ძე. მცირეწლოვანი სიმონ II ქართლის ხანად დანიშნა ირანის შაჰმა აბას I-მა და მრჩევლად დაუყენა გიორგი სააკაძე, რომელიც ქვეყნის ფაქტობრივი გამგებელი გახდა. 1625მარტში, გ. სააკაძის მეთაურობით ირანის წინააღმდეგ აჯანყების დროს, სიმონ II ყიზილბაშებთან ერთად თბილისიდან გაიქცა და აღჯაყალის ციხეში (ახლანდელი მარნეულის რაიონი) ჩაიკეტა. ქართლ-კახეთში თეიმურაზ Iგამეფდა. მარაბდის ბრძოლის (1625 ივლისი) შემდეგ შაჰმა სიმონ II აღადგინა ქართლის ხანად, მაგრამ მისი ხელისუფლება მხოლოდ თბილისსა და ქვემო ქართლზე ვრცელდებოდა, ქართლის დანარჩენ ნაწილს თეიმურაზ I ფლობდა. ბაზალეთის ბრძოლის (1626) შემდეგ ხელისუფლებისათვის ბრძოლაში თეიმურაზ I შეუთანხმდა ზურაბ არაგვის ერისთავს და მოაკვლევინა სიმონ II.

ლიტერატურა

4.11 თეიმურაზ I 1625-1632 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.12 როსტომი 1632-1658 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.13 ვახტანგ V 1658-1675 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.14 გიორგი XI 1676 -1688; 1703 -1709 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.15 ერეკლე I 1688 -1703 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.16 ქაიხოსრო 1709 -1711 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0

ქაიხოსრო, ქართლის მეფე 1709-11, გიორგი XI-ის ძმისწული. ქაიხოსროს მამა ლევანი სპარსეთის მდივანბეგი იყო. როდესაც ლევანი შაჰმა ქართლში გაგზავნა გიორგი XI-ის ნაიბად (მოადგილედ), ქაიხოსრო დანიშნა სპარსეთის მდივანბეგის ნაიბად. ლევანის სპარსეთში დაბრუნების შემდეგ ქაიხოსრო შაჰის კარზე დარჩა და მის სხვადასხვა დავალებას ასრულებდა. 1707 მან ჩაახშო იაპაანში მომხდარი აჯანყება. 1709 შაჰმა ქაიხოსრო ქართლის მეფედ და სპარსეთის სპასალარად დანიშნა და თავრიზი და ბარდა უბოძა. მას აჯანყებულ ავღანელებთან ბრძოლა დაევალა. ქაიხოსრომ სძლია და გააქცია აჯანყებულთა მეთაური მირ ვეისი, მაგრამ 1711 ერთ-ერთი ბრძოლის დროს ღალატის შედეგად დამარცხდა და დაიღუპა.

4.17 ვახტანგ VI 1703-1714 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.18 იესე 1714 -1727 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


4.19 ბაქარი 1717 -1719 წწ ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0

ქართლის ფაქტობრივი მეფე (შაჰნავაზ III-ის სახელით) 1716–1719ვახტანგ VI-ის ირანში ყოფნის დროს. 1724მამასთან ერთად რუსეთში გადასახლდა. რუსეთში ისინი ატარებდნენ გრუზინკსის გვარს. 1729 წლის 30 ნოემბერს გენერალ-ლეიტენანტის ჩინით დაინიშნა მოსკოვის ოლქში საარტილერიო კანტორის უფროსად. გახდა წმინდა მოციქულ ანდრია პირველწოდებულის ორდენის კავალერი. ბაქარი მონაწილეობდა მოსკოვის ქართული სტამბის აღდგენაში. 1743 მისი თაოსნობით დაიბეჭდა ბიბლია, რომელიც ცნობილია ბაქარის ბიბლიის სახელით. ურთიერთობა ჰქონდა რუს მეცნიერებთან ( ვ. ტატიშჩევი, ჟ. დე-ლილი), აწვდიდა მათ ცნობებს საქართველოს წარსულზე. ასრულებდა რუსეთის მთავრობის დიპლომატიურ დავალებებს.

სიკვდილის წინ მან ფიცი დაადებინა შვილს, ალექსანდრეს, რომ ქართლის მეფის ტახტს დაიკავებდა.[3]დაკრძალულია მოსკოვის ქართველთა ნეკროპოლში — დონის მონასტერში.

4.20 თეიმურაზ 1744-1762 წწ. ქართლის მეფე XV-XVII საუკუნე

1 0


5.1 გიორგი I 1466 -1476 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.2 ალექსანდრე I 1476-1511 წწ კახეთის მეფე

1 0


5.3 გიორგი II 1511-1513 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.4 ლევანი 1518-1574 წწ. კახეთის მეფე

2 0


5.5 ალექსანდრე II 1574 -1605 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.6 დავით I 1601 -1602 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.7 კონსტანტინე I 1605 წ კახეთის მეფე

1 0


5.8 თეიმურაზ I 1606-1648 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.9 არჩილ II 1664 -1675 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.10 დავით II (იმამ-ყული ხანი) 1709 -1722 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.11 კონსტანტინე II (მაჰმად-ყული ხანი) 1722 -1732 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.12 ერეკლე II 1744 -1762 წწ. კახეთის მეფე

1 0


5.13 გიორგი XII 1798 -1800 წწ. კახეთის მეფე

1 0


6.1 ბაგრატ II 1463-1466 წწ. იმერეთის მეფე

1 0

იმერეთში ბაგრატ II (დ. დაახლოებით 1439 — გ. 1478) — იმერეთის მეფე 1463-1466, ქართლ-იმერეთის მეფე 1466-1478, ბაგრატიონთა იმერეთის შტოს წარმონადგენელი, ალექსანდრე I-ის ძმის გიორგის ძე. XV საუკუნისშუა წლებში იყო სამოქალაქოს ერისთავი. სამეფო ხელისუფლების მოწინააღმდეგე ყვარყვარე II ჯაყელთან კავშირის გამო საქართველოს მეფე გიორგი VIII-მ ბაგრატ VI-ს 1462 ქუთაისი ჩამოართვა. ბაგრატ VI აჯანყდა, 1463 ჩიხორის ბრძოლაში გიორგი VIII დაამარცხა და იმერეთის მეფედ ეკურთხა. 1465 გიორგი VIII ყვარყვარე II ჯაყელმა დაატყვევა; ბაგრატ VI-მ ამით ისარგებლა, ქართლში გადავიდა და 1466 თავი მეფედ გამოაცხადა. 1477 საქართველოში შემოჭრილმა ირანის ლაშქარმა უზუნ-ჰასანის მეთაურობით თბილისიგორი და ქართლის ვაკე დაიკავა. ბაგრატ VI უზუნ-ჰასანს დაუზავდა და ხარკი იკისრა, მაგრამ მალე, უზუნ-ჰასანის სიკვდილისთანავე (1478), მტერმა საქართველო მიატოვა. იმავე წელს ბაგრატ VI-ც გარდაიცვალა.

6.2 ალექსანდრე II 1484 -1510 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.3 ბაგრატ III 1510-1565 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.4 გიორგი II 1565-1583 წწ იმერეთის მეფე

1 0

გიორგი II — იმერეთის მეფე 1565-1583ბაგრატ III-ის ძე. მეფობის პირველ წლებში, ოდიშისა და გურიის მთავართა გათიშვის მიზნით, გურიელს დაუმოყვრდა. ლევან I დადიანმა გიორგი II-ის ტახტიდან ჩამოგდება და მისი ბიძაშვილის ხოსრო ბატონიშვილის გამეფება განიზრახა. მეფის წინააღმდეგ დადიანს შეუკავშირდა ჭილაძეთა საგვარეულოს მეთაური ვარაზ ჭილაძეც1565 წელს იანეთთან მომხდარ ბრძოლაში გიორგი II-მ დაამარცხა დადიანი, მისი მომხრეები და საჯავახო დაიპყრო. მეფის გაძლიერების შიშმა დადიანი და გურიელი შეაკავშირა. მათ შეერთებული ძალით წაართვეს გიორგი II-ს საჯავახო და შუაზე გაიყვეს. ამ შინაფეოდალური ომის გარდა გიორგი II-ს ბრძოლა უხდებოდა ოსმალო დამპყრობლების წინააღმდეგაც. 1578 წელს მან ლიხის მთის სიმაგრეებთან დაამარცხა და უკუაგდო ლალა-ფაშას მიერ იმერეთის დასალაშქრად გამოგზავნილი რაზმი.

6.5 ლევანი 1583- 1590 წწ. იმერეთის მეფე

1 0

ლევანი (გ. 1590) — იმერეთის მეფე 1583-1590გიორგი II-ის ძე. მცირეწლოვან მეფეს ტახტს ეცილებოდა ბიძამისი კონსტანტინე ბატონიშვილი. ლევანი კონსტანტინეს წინააღმდეგ დაუკავშირდა ოდიშის მთავარს მამია IV დადიანს. ამ კავშირის განსამტკიცებლად მან ცოლად შეირთო მამიას და მარეხი. 1587 წელს ლევანმა დადიანის დახმარებით ზემო იმერეთში ილაშქრა, დაამარცხა კონსტანტინე და მას დაპყრობილი ტერიტორიები ჩამოართვა. ლევანი მალე მოურიგდა ბატონიშვილს და საუფლისწულო გამოუყო იმერეთში. შემდეგში ქართლის მეფე სიმონ I შეეცადა ესარგებლა დასავლეთ საქართველოში დაწყებული შინაომებით და დააპირა მისი შემოერთება ან იქ თავისი გავლენის განმტკიცება. სიმონს მხარს უჭერდნენ ზემო იმერეთის თავადებიც. სიმონმა 1588 წელს იმერეთში ილაშქრა. ლევანმა დახმარება სთხოვა დადიანსა და გურიელს, მაგრამ ისინი მეფეს არ მიეშველნენ. გოფანთოს ბრძოლაში ლევანი დამარცხდა და ლეჩხუმში გაიქცა. სიმონმა იმერეთი დაიპყრო და ქართლში დაბრუნდა, რადგან ქართლს ოსმალთაგან საფრთხე მოელოდა. შექმნილი ვითარებით ისარგებლა ლევანმა და იმერეთში თავისი ხელისუფლება აღადგინა. ამის შემდეგ მეფესა და მამია IV დადიანს შორის ურთიერთობა უფრო გამწვავდა. 1590 წელს ქუთაისში მომხდარ ბრძოლაში ლევანი ტყვედ ჩაუვარდა დადიანს, რომელმაც იგი შხეფის ციხეში გამოკეტა, სადაც მალე გარდაიცვალა.

6.6 როსტომი 1590 -1604 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.7 გიორგი III 1604-1639 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.8 ალექსანდრე III 1639 -1660 წწ.I იმერეთის მეფე

1 0

ალექსანდრე III (გ. 1660) — იმერეთის მეფე 1639-1660გიორგი III-ის უფროსი შვილი. ებრძოდა გაძლიერებულ ფეოდალურ ანარქიას. მხარს უჭერდა თავის სიმამრს თეიმურაზ I-ს (ცოლად ჰყავდა თეიმურაზის ქალიშვილი დარეჯანიზურაბ არაგვის ერისთავის ქვრივი) ირანის აგრესიის წინააღმდეგ ბრძოლაში. თეიმურაზის გავლენით ურთიერთობა დაამყარა მოსკოვის სახელმწიფოსთან და რამდენიმეჯერ (164916511656) გაგზავნა ელჩები. 1651წლის 9 ოქტომბერს ხელი მოაწერა მოსკოვის ხელმწიფის ერთგულების ფიცის წიგნს.

ალექსანდრე III ოცი წლის მანძილზე ებრძოდა ოდიშის მთავარ ლევან II დადიანს1657 წელს კი, როდესაც ლევან II გარდაიცვალა, გაილაშქრა ოდიშზე, გადააყენა ლიპარიტ დადიანი და მთავრად თავისი ერთგული კაცი ვამეყ III დადიანი დანიშნა (1658), გურიის მთავრადაც თავისი მომხრე დემეტრე სიმონის ძე დასვა. ამით ორივე სამთავრო დაიმორჩილა და შეძლო დროებით განემტკიცებინა იმერეთის საშინაო მდგომარეობა.

6.9 ბაგრატ IV 1660 -1681 წწ. (მონაცვლეობით) იმერეთის მეფე

1 0


6.10 არჩილ II 1661-1698 წწ. (მონაცვლეობით) იმერეთის მეფე

1 0


6.11 ალექსანდრე IV 1683 - 1695 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.12 სიმონი 1698 -1701 წწ იმერეთის მეფე

1 0


6.13 გიორგი VI 1703 -1720 წწ. (მონაცვლეობით) იმერეთის მეფე

1 0


6.14 ალექსანდრე V 1720 -1752 წწ იმერეთის მეფე

1 0


6.15 სოლომონ I 1752 -1784 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.16დავით II 1784 -1789 წწ. იმერეთის მეფე

1 0


6.17 სოლომონ II 1789 -1810 წწ. იმერეთის მეფე

1 0